યાદ આછી ફરફરે વરસાદમાં,
આંખ ઝીણું ઝરમરે વરસાદમાં.
બારીની જળમાં થઈ કાલાપલટ,
બારણું ડૂસકાં ભરે વરસાદમાં.
કેટલી વ્યાકુળ તરસની છે તરસ !
કૂવાથાળે કરગરે વરસાદમાં.
મિટ્ટીની ખુશ્બુને પૂરી પામવા,
આભ હેઠું ઊતરે વરસાદમાં.
મોરના ટહુકા ને સણકા છાતીના;
કોણ, ક્યાં ક્યાં વિસ્તરે વરસાદમાં !
પાતળો કાગળ લઈ આકાશનો;
કોઇ હોડી ચીતરે વરસાદમાં.
આંખ ને નભ સર્વ એકાકાર છે;
કોણ આવે ખરખરે વરસાદમાં.
Thursday, August 4, 2011
અહીં માર્ગ હતો તેથી અમે ચાલ્યા નથી
અહીં માર્ગ હતો તેથી અમે ચાલ્યા નથી,
અમે ચાલ્યા તેથી આ માર્ગ બન્યો છે !
અમે ચાલ્યા તેથી આ માર્ગ બન્યો છે !
Subscribe to:
Posts (Atom)